Anılacak günlerim belleğimi süngülüyor
Titreyen damarlarımda geçmiş
Başıboş bir atlı gibi yudumluyor bozkırları
Dünü aşamamış gecelerin şafağında
Kalbime giden yolları kapatıyor heyelanlar
Toprak altında can veriyor yarınsız insanlar
Bir asma bahçesinde yolunu gözlediklerim
Sevgi dolu ikiyüzlü bir mektupta
Sunuyorlar mazeret ve özürlerini.
Yine de yüzümü güneşe çevirip
Devam ediyorum beklemeyi
Gelmeyecek mazur yolcuların kervanlarını.
